இலங்கைத் தமிழரசுக்கட்சியின் (ITAK) இன்றைய நிலைப்பாட்டை ஒரு “அரசியல்

இலங்கைத் தமிழரசுக்கட்சியின் (ITAK) இன்றைய நிலைப்பாட்டை ஒரு “அரசியல் சதுரங்க ஆட்டமாக” பார்த்தால், சுமந்திரனின் நகர்வுகள் மிகத் துல்லியமானவை, அதேசமயம் கட்சியின் பாரம்பரியத்தைக் கலைக்கக்கூடிய வலிமை கொண்டவை.

சிறிதரன் போன்ற ஒரு “பாரம்பரிய தலைவரை” (Grassroot Leader) அறிவுஜீவித்தனம் மற்றும் சட்ட நுணுக்கங்கள் மூலம் சுமந்திரன் எப்படி முடக்குகிறார் என்பது வெள்ளிடைமலை.

தமிழரசுக்கட்சி என்பது வெறும் அரசியல் கட்சி மட்டுமல்ல, அது தமிழர்களின் ஒரு வரலாற்று அடையாளம். ஆனால் இன்று அது சுமந்திரன் (Intellectual/Elite) மற்றும் சிறிதரன் (Nationalist/Mass leader) ஆகிய இரு துருவங்களுக்கு இடையிலான போர்க்களமாக மாறியுள்ளது.

கிட்டத்தட்ட இது ​தமிழரசுக் கட்சியினை சிதைக்கும் சுமந்திரனின் ‘சைலண்ட்’ மிஷன் என சிறிதரன் ஆதரவாளர்களால் கூறப்படுகின்றது.

சுமந்திரனின் மிகப்பெரிய பலம் கட்சியின் “யாப்பு” (Constitution). சிறிதரன் தலைவர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றாலும், அவரைச் செயல்பட விடாமல் தடுப்பதில் சுமந்திரன் வெற்றி பெற்றுள்ளார்.
நீதிமன்ற தடைகள் மூலம் தேர்தல் முடிவுகளைத் தொடர்ந்து வந்த சட்டச் சிக்கல்கள் சிறிதரனைத் தலைவராக முடிசூட்டவிடாமல் தடுத்தன. இதன் பின்னணியில் சுமந்திரனின் சட்ட ஆலோசனைகள் இருப்பதாகவே பொதுவெளியில் பேசப்படுகிறது.

கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் தெரிவு மற்றும் மத்திய செயற்குழு கூட்டங்களை இழுத்தடிப்பதன் மூலம், சிறிதரனின் அதிகாரத்தை ஆரம்பத்திலேயே கிள்ளி எறிந்துள்ளார் சுமந்திரன் ஐயா.

சிறிதரனை நேரடியாக எதிர்ப்பதை விட, அவரை “தகுதியற்றவர்” அல்லது “தவறிழைப்பவர்” என்று காட்டுவதே சுமந்திரனின் உத்தி. இது ஒரு வகையில் சிறிதரனை முடிக்க கையாளப்படும் ஒரு குணாதிசயச் சிதைப்பு (Character Assassination)

நாடாளுமன்றக் குழுக்களில் சிறிதரன் எடுத்த முடிவுகளை (உதாரணமாக: இராணுவ அதிகாரி நியமன ஆதரவு) சுமந்திரன் பகிரங்கமாக விமர்சித்தது
மூலம் சர்வதேச சமூகத்திடமும், படித்த தமிழ் சமூகத்திடமும் சிறிதரன் ஒரு முதிர்ச்சியற்ற தலைவர் என்ற பிம்பத்தை சுமந்திரன் அய்யா உருவாக்க முயல்கின்றார்

தென்னிலங்கையுடன் மறைமுகமாக சுமந்திரன் காட்டும் இணக்கப்பாடு ஒரு “கொழும்பு மைய அரசியல்” சார்ந்தது.ரணில் போன்றவர்களுக்கு தேவையான தமிழ் ஆதரவைச் சுமந்திரன் வழங்குகிறார்; அதற்குப் பதிலாக சிறிதரன் போன்ற கடும்போக்கு தேசியவாதிகளை ஓரங்கட்ட மறைமுக ஆதரவைப் பெறுகிறார் எனவும் ஸ்ரீதரன் ஆதரவாளர்கள் கூறப்படுகின்றது.

இது உண்மையானால் தமிழ் மக்களின் உண்மையான அபிலாஷைகளை விட, “நடைமுறை அரசியல்” (Pragmatic Politics) என்ற பெயரில் கட்சியின் அடிப்படை சித்தாந்தமே சிதைக்கப்படுகிறது.

சிறிதரனை “முடிக்கும்” இந்த நகர்வு, உண்மையில் தமிழரசுக் கட்சியை அதன் வேர்களில் இருந்து பிரிக்கிறது.

கட்சி அதிகாரப்பூர்வமாகக் கலையாவிட்டாலும், அதன் “ஆன்மா” (தேசியவாதம்) சிதைந்துவிட்டது.
தற்போது கட்சி வடக்கு (சிறிதரன் ஆதரவு) மற்றும் கிழக்கு (சாணக்கியன்/சுமந்திரன் ஆதரவு) என இரண்டாக உடைந்து நிற்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது.

சுமந்திரனின் இந்த அரசியல் “மிஷன்” வெற்றி பெற்றால், எதிர்காலத்தில் தமிழரசுக் கட்சி ஒரு தமிழ் தேசியக் கட்சியாக இல்லாமல், கொழும்பின் ஒரு “கிளைக் கட்சியாக” மாறும் அபாயம் உள்ளது.
இந்த அரசியல் நகர்வுகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் (TNA) ஒட்டுமொத்த அழிவுக்கே வழிவகுக்கும்.